Ondersteun iemand, selfs van ver af

1. Kyk eers hoe dit nou met die persoon gaan

Skielike verwarring, ontstellende waarnemings wat vinnig vererger of ’n gevaar van besering verg dringende hulp. Moenie ’n skielike verandering bloot aan ’n bestaande oortuiging toeskryf nie. Reël ’n persoonlike ondersoek en neem die medikasie saam. [1, 2]

2. Reël iemand wat naby is

Kies iemand wat fisies kan gaan help en ’n plaaslike rugsteunpersoon. Bevestig die huidige adres, toegang en plaaslike telefoonnommer. ’n Familielid oorsee kan oproepe en dokumente koördineer, maar vervang nie iemand op die toneel nie. Bevestig dat iemand werklik daar aangekom het.

3. Praat sonder om oor die verklaring te stry

Praat stadig, gebruik kort sinne en gee tyd om te antwoord. Erken die vrees en pyn sonder om die oortuiging te bevestig of daarteen te stry. Hou die gesprek rustig eerder as om baie vrae op een slag te vra. [1, 3]

4. Bied hulp aan sonder om instemming te eis

Stel hulp met slaap, pyn en ’n hersiening van alle produkte wat geneem word voor. Die persoon hoef nie eers ’n geestesgesondheidsdiagnose te aanvaar om sorg te kry nie. Liggaamlike oorsake en medikasie moet ook oorweeg word. [2, 4]

5. Berei mediese inligting vir ’n noodgeval voor

Versamel met toestemming die produkname, sterkte, hoeveelhede wat werklik geneem is, laaste dosisse, bekende allergieë en bronne. Merk onbekende inligting as onbekend. Hou die verpakking. ’n Onvolledige lys beteken nie dat daar geen ander medikasie is nie. Moenie behandeling in die geheim verander nie.

6. Besluit saam wat gedeel mag word

Een moontlikheid is om die dagboek privaat te hou en ’n kort mediese kaart met genoemde mense te deel. ’n Afsonderlike dagboekinskrywing kan vir goedgekeurde ontvangers gedeel word. Dit is vrywillige deling nou, nie outomatiese toegang in ’n noodgeval nie.

7. As die persoon verward is of sorg weier

Om nie met ’n besluit saam te stem nie, bewys nie op sigself dat iemand nie kan besluit nie. ’n Gesondheidswerker beoordeel die spesifieke besluit op daardie tydstip. Vra kliniese hulp wanneer iemand nie kan verstaan of kommunikeer nie. Behandeling sonder toestemming in Suid-Afrika vereis die toepaslike mediese en regsproses. Hierdie bladsy oorheers nie ’n geldige weiering nie. [5, 6, 7]

8. Hou eiendom en testamente apart

’n Mediese ondersteuningsplan gee nie beheer oor geld, grond, wagwoorde of ’n testament nie. Moenie dit op die noodkaart insluit nie. Eiendomsbesluite verg ’n afsonderlike gesprek en onafhanklike advies. Moenie ’n krisis gebruik om handtekeninge te verkry nie.

9. ’n Waarskuwing het steeds ’n menslike reaksie nodig

Voordat julle op toekomstige waarskuwings staatmaak, moet ontvangers, toestemming, die kanaal, ’n ontvangstestoets en iemand plaaslik vasstaan. Gestuur beteken nie gelees of dat iemand opgedaag het nie. Geen dagboekinskrywing bewys nie ’n noodgeval nie; geen waarskuwing bewys ook nie dat iemand veilig is nie.

’n Moontlike begin

Ma, ek sien dat Ma swaarkry. Ons hoef nie oor die oorsaak te stry voordat ek Ma kan ondersteun nie. Ek wil hê iemand moet Ma persoonlik ondersoek en help om die pyn, slaap en alles wat Ma neem te hersien.

’n Blad om saam voor te berei — dit word nie hier gestoor nie

Persoon wat kan gaan help en telefoon________________________________________________

Plaaslike rugsteunpersoon en telefoon________________________________________________

Huidige adres en datum waarop dit bevestig is________________________________________________

Gesondheidswerker of kliniek en telefoon________________________________________________

Medikasie en laaste dosis: waar die lys en verpakking is________________________________________________

Allergieë: bekend / onbekend________________________________________________

Wat gedeel mag word en met wie________________________________________________

Voorkeurmanier van praat en wat gerusstel________________________________________________